7 بَلْ هُوَ مُجَسِّمُ الأجْسامِ وَ مُصَوّرُ الصُّوَرِ وَ خالِقُ الأَعْراضِ و الْجَواهِرِ « 1 » خداوند مجسم اجسام و صورت بخش صورت‌ها و آفريننده‌ى اعراض و جواهر است . اجسام ، اعراض ، جواهر و صور خود به خود وجود نيافته اند و وجودشان قديمى ، دائمى و بى نياز از خالق و آفريننده نيست ؛ همانطور كه قرآن مجيد مى فرمايد : ( أَمْ خُلِقُوا مِنْ غيرِ شَيء أمْ هُمُ الْخالِقُونَ ) « 2 » آيا خلق شده اند ( اين پديده ها ، اجسام ، اعراض ، جواهر و صور ) بدون خالق يا اينكه خودشان خالق خود هستند . بديهى است بالفطره پاسخ اين است كه به هر دو صورت وجود اينها متصور نبوده و ممتنع است . همه‌ى اينها از به وجود آوردن خود عاجزند ، چنان كه كسب وجود از مثل خودشان نيز محال است و مثل اين است كه گدايان از هم نان بگيرند و وام خواهان به يكديگر وام بدهند به گفته‌ى شاعر : گدايى را گدايى ميهمان شد * گدا بهر گدا جوياى نان شد « 3 » زمسكينان كو يك نان طلب كرد * كفى نان از پى مسكين طلب كرد

--> ( 1 ) . امالي شيخ صدوق ، ص 419 . ( 2 ) . سوره‌ى طور ، آيه‌ى 35 . ( 3 ) . قرآن مجيد با ترجمهي شعر فارسي ، صفحهي 278 .